Shloka 27
Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
शैक्यं रुक्मसहस्रस्य बहुरत्नविभूषितम् । शड्खप्रवरमादाय वासुदेवो5भिषिक्तवान्,वहाँ छींकेपर रखकर लाया हुआ एक हजार स्वर्ण-मुद्राओंका बना हुआ कलश रखा था, जिसमें अनेक प्रकारके रत्न जड़े हुए थे। उस पात्रमें स्थित समुद्रजलको उत्तम शंखमें लेकर श्रीकृष्णने युधिष्ठिरका अभिषेक किया था
śaikyaṃ rukma-sahasrasya bahu-ratna-vibhūṣitam | śaṅkha-pravaram ādāya vāsudevo 'bhiṣiktavān |
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਇਕ ਭਵਿਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਲ ਉੱਤਮ ਸ਼ੰਖ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Ritual splendor and rightful sovereignty can provoke envy in the unrighteous; the ethical warning is that resentment toward dharmic success, rather than self-restraint and discernment, becomes a seed of adharma and conflict.
Duryodhana describes the ceremonial consecration connected with Yudhiṣṭhira’s royal elevation: Kṛṣṇa takes an excellent conch and performs the abhiṣeka using sea-water kept in a richly jeweled golden vessel, highlighting the grandeur that fuels Duryodhana’s jealousy.