Shloka 14
इमं॑ त्वस्य न शक्ष्यामि क्षन्तुमद्य व्यतिक्रमम् । अवलेपाद् वधाहईस्य समग्रे राजमण्डले,“परंतु आज इसने अहंकारवश समस्त राजाओंके सामने मेरे साथ जो दुर्व्यवहार किया है, उसे मैं कभी क्षमा न कर सकूँगा
imaṁ tv asya na śakṣyāmi kṣantum adya vyatikramam | avalepād vadhārhasya samagre rājamaṇḍale ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— “ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਇਹ ਲੰਘਣਾ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਧਿੱਠਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਵਧ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public humiliation driven by arrogance (avalepa) is presented as a grave ethical breach (vyatikrama) that disrupts social and royal order; the verse highlights the tension between forgiveness (kṣamā) and the demand for justice or punishment when honor is violated before the community.
In the midst of the royal assembly (rājamaṇḍala), a person has committed an unforgivable affront. The speaker declares that the offense cannot be pardoned and characterizes the offender as deserving death because the misconduct was done arrogantly and publicly.