Shloka 15
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
विचित्रै रत्नवद्धिश्व ऋद्धवा परमया युतै: । राजभिश्च समावृत्तैरतीव श्रीसमृद्धिभि: । अशोभत सदो राजन् कौन्तेयस्य महात्मन:
vicitrai ratnavaddhiśva ṛddhavā paramayā yutaiḥ | rājabhiś ca samāvṛttair atīva śrīsamṛddhibhiḥ | aśobhata sado rājan kaunteyasya mahātmanaḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਮਹਾਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਭਾ ਅਦਭੁਤ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪਰਮ ਵੈਭਵ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ; ਅਤੇ ਅਤਿ ਸ਼੍ਰੀ-ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਉਹ ਸਭਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੋਭਦੀ ਸੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how recognized authority and public honor manifest outwardly as prosperity and a flourishing court: when many kings gather in a ruler’s hall, it signals legitimacy, influence, and the social order that supports kingship.
Vaiśampāyana describes the magnificence of Yudhiṣṭhira’s assembly-hall—richly adorned and crowded with prosperous kings—setting the scene for the political and ceremonial events of the Sabha Parva.