Shloka 1
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
नस्ममा न (0) आसजअन+- - इसीको आजकल रोहतक (पंजाब) कहते हैं। (राजसूयपर्व) त्रयस्त्रिंशो 5 ध्याय: युधिष्ठिरके शासनकी विशेषता
vaiśampāyana uvāca | evaṃ nirjitya pṛthivīṃ bhrātaraḥ kurunandana | vartamānāḥ svadharmeṇa śaśāsuḥ pṛthivīm imām ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ! ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਭਰਾ ਇਸ ਭੂਮੰਡਲ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਭੀਮਸੇਨ ਆਦਿ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਭ ਪ੍ਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਦੇ ਹਿਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। “ਸਭ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਬਲ-ਪ੍ਰਯੋਗ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਧਰਮ ਧੰਨ ਹੈ”—ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਾਰਥ ਦੇ ਮੁਖੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਐਸੇ ਆਚਰਨ ਕਰਕੇ ਜਗਤ ਉਸ ਨਾਲ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨਾਲ। ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਦ੍ਵੈਸ਼ੀ ਨਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ‘ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ’ ਕਹਲਾਇਆ। ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਸਤ੍ਯ-ਪਾਲਨ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁ-ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਜਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਰਣਾਸ਼੍ਰਮੋਚਿਤ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
वैशम्पायन उवाच