Shloka 50
Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
नागा: सुपर्णा: पशव: पितामहमुपासते । स्थावरा जड़माश्वैव महा भूतास्तथापरे
nāgāḥ suparṇāḥ paśavaḥ pitāmaham upāsate | sthāvarā jaḍamāś caiva mahābhūtās tathāpare |
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਸ਼ੂ ਉੱਥੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਵਰ-ਜੰਗਮ ਜੀਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਭੂਤ ਵੀ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਦਾਨਵ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਨਾਗ, ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪਸ਼ੂ ਨਿਰੰਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ, ਯਮ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਸਮੇਤ ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes a cosmic ethic of reverence and ordered harmony: beings of many classes—divine, semi-divine, and non-human—acknowledge Brahmā’s primacy as creator by worship and attendance, illustrating that rightful authority and sacred order are upheld through devotion and respect.
Nārada describes the grandeur of the celestial assembly: numerous species and supernatural groups, along with major deities such as Indra, Varuṇa, Kubera, Yama, and Śiva with Pārvatī, regularly come to that sabhā to honor Pitāmaha Brahmā.