Shloka 22
Vaiśravaṇa-sabhā-varṇanam
Description of Kubera’s Assembly Hall
उमापति: पशुपति: शूलभृद् भगनेत्रहा । त्रयम्बको राजशार्दूल देवी च विगतक्लमा
umāpatiḥ paśupatiḥ śūlabhṛd bhaganetrāhā | tryambako rājaśārdūla devī ca vigataklamā ||
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ! ਉਮਾਪਤੀ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਭਗਦੇਵਤਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਭਗਵਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਰਹਿਤ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਲੱਖਾਂ ਭੂਤਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ। ਬੌਨੇ, ਵਿਕਟ, ਕੁਬੜੇ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਂ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਰਬੀ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਦਲ ਸਮੇਤ ਮਹਾਬਲੀ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਦਾ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਸਨ ਲਿਆ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that supreme power (Śiva with his fearsome attendants) is not merely terrifying but also ordered and beneficent when aligned with dharmic space—here, the assembly where divine presence confers protection, legitimacy, and prosperity (through association with Kubera).
Nārada describes Śiva and Pārvatī entering the assembly, accompanied by vast hosts of bhūtas and pretas, and taking their seat near Kubera, Śiva’s friend and the giver of wealth—depicting the gathering of major divine figures in the sabhā.