Shloka 14
अवध्यकल्पा निहता नरेन्द्रा- स्तवार्थकामा युधि पाण्डवेयै: । तनन््मा शुचो भारत दिष्टमेतत् पर्याश्वस त्वं न सदास्ति सिद्धि:
sañjaya uvāca |
avadhyakalpā nihatā narendrās tavārthakāmā yudhi pāṇḍaveyaiḥ |
tan mā śuco bhārata diṣṭam etat paryāśvasa tvaṃ na sadāsti siddhiḥ ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਰਾਜੇ ਅਵਧ੍ਯ ਵਰਗੇ ਅਜੈਯ ਦਿਸਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਂਡੁ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਰਣ-ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸ਼ੋਕ ਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਹੈ; ਹੌਸਲਾ ਧਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Sanjaya counsels Dhritarashtra to restrain grief by recognizing the role of diṣṭa (destiny/ordainment) and the instability of worldly outcomes: even the mighty fall, and success is not constant for anyone.
Reporting the battlefield events, Sanjaya tells Dhritarashtra that many powerful kings—who appeared nearly invincible and fought for their own ends—have been slain by the Pandavas, and he urges the king to accept the turn of events without despair.