सम॑ प्रमथ्याशु परान् समन्ततः शरोत्तमैर्द्घादशभिश्न सूतजम् | यह देख अर्जुनने उनके धनुष
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਇਕੋ ਵਾਰ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼, ਤਰਕਸ਼, ਧਵਜ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਅਤੇ ਸਾਰਥੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਖੜੇ ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬੇਧ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੂਤਪੁਤਰ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਵੀ ਬਾਰਾਂ ਬਾਣਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ।
संजय उवाच