स्वप्स्थे वा निहतस्ताभ्यामनित्यो हि रणे जय: । कृतार्थोड्द्य भविष्यामि हत्वा वाप्यथवा हत:,अथवा उन्हीं दोनोंके हाथों मारा जाकर सदाके लिये सो जाऊँगा, क्योंकि रणमें विजय अनिश्चित होती है। आज मैं उन दोनोंको मारकर अथवा मारा जाकर सर्वथा कृतार्थ हो जाऊँगा
svapsthe vā nihatastābhyām anityo hi raṇe jayaḥ | kṛtārtho ’dya bhaviṣyāmi hatvā vāpy athavā hataḥ ||
ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁੱਤ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਣ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—ਅਥਵਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਕੇ—ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
कर्ण उवाच