Shloka 27
ते वध्यमाना: समरे चेदिमत्स्या विशाम्पते । कर्णमेकमभिद्रुत्य शरसड्घै: समार्पयन्,प्रजानाथ! समरमें घायल होते हुए भी चेदि और मत्स्य देशके वीरोंने एकमात्र कर्णपर धावा करके उसे बाण-समूहोंसे ढक दिया
te vadhyamānāḥ samare cedimatsyā viśāmpate | karṇam ekam abhidrutya śarasaṅghaiḥ samārpayan, prajānātha |
ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਥ! ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘਾਇਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਚੇਦੀ ਅਤੇ ਮਤਸ੍ਯ ਦੇ ਵੀਰ ਇਕੱਲੇ ਕਰਨ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟੁੱਟ ਪਏ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve: even when wounded and under pressure, warriors uphold their martial duty by confronting a powerful adversary directly. Ethically, it portrays steadfastness and collective courage in the face of a feared champion.
In the Karṇa Parva battle, Cedi and Matsya fighters—though being struck and injured—charge at Karna as a single focal target and overwhelm him with concentrated arrow volleys, as Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra.