Shloka 533
प्रेषयामास स रुषा सौबलं प्रति भारत । भारत! तब रणभूमिमें अत्यन्त घायल हुए भीमसेनने कुपित हो शकुनिकी ओर एक सुवर्णभूषित बाण चलाया
preṣayāmāsa sa ruṣā saubalaṃ prati bhārata | bhārata! tadā raṇabhūmim atyanta-ghāyalau bhīmasenena kupito śakunim uddiśya suvarṇa-bhūṣitaṃ bāṇam ekaṃ pracukṣepa |
ਸੰਜਯ ਬੋਲੇ—ਹੇ ਭਾਰਤ! ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੌਬਲ (ਸ਼ਕੁਨੀ) ਵੱਲ ਇੱਕ ਤੀਰ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਅਤਿ ਘਾਇਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਕੁਨੀ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਬਾਣ ਚਲਾਇਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense anger and long-held enmity can drive decisive action even amid suffering. In the ethical landscape of the Mahābhārata, it warns that war amplifies passions; a warrior’s duty and strategy may be entangled with personal wrath, demanding vigilance over one’s inner state.
Sañjaya reports that Bhīma, though badly wounded, becomes enraged and shoots a gold-adorned arrow at Śakuni (also called Saubala), directing his attack specifically toward the notorious Kaurava ally.