Shloka 16
अर्जुनकर्णसंनिपातवर्णनम् / The Convergence of Arjuna and Karṇa
तस्य द्वेषेण संयुक्त: परिदहों धनंजय । आत्मनो मरणे यातो वाध्रीणस इव द्विप:,धनंजय! मैं उसके द्वेषसे निरन्तर जलता रहा। जैसे वाध्रीणस नामक पशु अपनी मौतके लिये ही वधस्थानमें पहुँच जाय, उसी प्रकार मैं भी अपनी मृत्युके लिये कर्णका सामना करने चला गया था
tasya dveṣeṇa saṁyuktaḥ paridaho dhanaṁjaya | ātmano maraṇe yāto vādhṛīṇasa iva dvipaḥ ||
ਹੇ ਧਨੰਜਯ! ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਕੇ ਮੈਂ ਸਦਾ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ ਸੜਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਿਵੇਂ ‘ਵਾਧ੍ਰੀਣਸ’ ਨਾਮ ਦਾ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮੌਤ ਲਈ ਕਤਲਗਾਹ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਕਰਣ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਗਿਆ ਸੀ।
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse warns that hatred (dveṣa) can become an inner conflagration (paridāha) that drives one toward reckless, self-harming choices. Even in a dharma-framed war, unchecked aversion clouds judgment and can make a person act as though seeking their own destruction.
Yudhiṣṭhira addresses Arjuna (Dhanañjaya), confessing that his animosity toward Karṇa had so inflamed him that he went to confront Karṇa in a near-suicidal state of mind, likened to the vādhṛīṇasa creature heading to the slaughter-place.