Shloka 14
अर्जुनकर्णयोर्युद्धवर्णनम्
Description of the Arjuna–Karṇa Engagement and Counsel to Duryodhana
संजय उवाच ततो हयान् सर्वदाशार्हमुख्य: प्रचोदयन् भीममुवाच चेदम् | नैतच्चित्रं तव कर्माद्य भीम यास्याम्यहं जहि पार्थारिसंघान्
sañjaya uvāca | tato hayān sarvadāśārhamukhyaḥ pracodayan bhīmam uvāca cedam | naitac citraṃ tava karmādya bhīma yāsyāmy ahaṃ jahi pārthārisaṅghān ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਤਦ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋਰਦਾ ਹੋਇਆ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ—“ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਭੀਮ! ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਇਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਕੋਈ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਮੁਕਾ।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores steadfast performance of one’s appointed duty in war: Bhīma’s valor is treated as natural to his role and character, and Kṛṣṇa’s directive emphasizes focused action—eliminate the opposing forces threatening one’s righteous cause—without self-indulgent astonishment or hesitation.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa, while driving the horses, addresses Bhīma on the battlefield. He praises Bhīma’s prowess as unsurprising and instructs him to continue the assault by destroying the assembled enemy troops opposing Pārtha (Arjuna), while Kṛṣṇa himself proceeds onward.