Shloka 25
महाराज! तदनन्तर महाबली कर्ण रूईके ढेरको वायुकी भाँति पाण्डव-सेनाओंको तहस-नहस करने लगा ।।
sañjaya uvāca |
mahārāja! tadanantaraṁ mahābalī karṇaḥ rathīka-śreṣṭha iva vāyuvat pāṇḍava-senāṁs tathāsa-nahasaṁ kartuṁ pravavṛte ||
dhṛṣṭadyumno mahārāja tava putreṇa pīḍitaḥ |
duḥśāsanaṁ tribhir bāṇaiḥ pratyavidhyat stanāntare ||
ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਨ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੌਂਦਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਦ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of kṣatriya-dharma: force is met with counter-force, and prowess brings immediate consequences. It also underscores the moral tension of war—valor and retaliation operate within a tragic cycle where skill and duty do not erase suffering.
After Karṇa begins devastating the Pāṇḍava ranks like a storm, Dhṛṣṭadyumna—under pressure from Dhṛtarāṣṭra’s son Duḥśāsana—responds by piercing Duḥśāsana in the chest with three arrows.