Shloka 65
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
शिखण्डी सहदेवश्व नकुलो नाकुलिस्तथा । जनमेजय: शिनेर्नप्ता बहवश्न प्रभद्रका:,शिखण्डी, सहदेव, नकुल, शतानीक, जनमेजय, सात्यकि तथा बहुत-से प्रभद्रकगण-- ये सभी अमिततेजस्वी वीर युद्धस्थलमें धृष्टद्युम्मके आगे होकर बाण बरसानेवाले कर्णपर नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंका प्रहार करते हुए विचरने लगे
sañjaya uvāca |
śikhaṇḍī sahadevaś ca nakulo nākulis tathā |
janamejayaḥ śiner naptā bahavaś ca prabhadrakāḥ ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਸਹਦੇਵ, ਨਕੁਲ, ਨਾਕੁਲੀ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੌਤ੍ਰ ਜਨਮੇਜਯ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕ ਯੋਧੇ—ਇਹ ਸਭ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਕਰ্ণ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical force of coordinated duty in war: many allied heroes act in disciplined formation before their commander (Dhṛṣṭadyumna), directing their effort against Karṇa. It suggests that in a dharmic struggle, responsibility is shared—victory and burden alike arise from collective resolve rather than individual bravado.
Sañjaya reports that several Pāṇḍava-aligned warriors—Śikhaṇḍī, Sahadeva, Nakula, Nākuḷi, Janamejaya (Śini’s grandson), and many Prabhadrakas—advance in front of Dhṛṣṭadyumna and attack Karṇa, moving about the battlefield while raining arrows and striking him with various weapons.