Shloka 3
भीमसेनस्य वेगाभिपातः—विशोकसारथिसंवादश्च
Bhīma’s surge and dialogue with charioteer Viśoka
ततः खं पूरयामास शरैं्दिव्यास्त्रमन्त्रितै: | युधिष्ठिरं च समरे परिवार्य महास्त्रवित्
sañjaya uvāca | tataḥ khaṁ pūrayāmāsa śaraiḥ divyāstramantritaiḥ | yudhiṣṭhiraṁ ca samare parivārya mahāstravit |
ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਮੰਤ੍ਰਿਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਮਹਾ-ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰ ਉਹ ਯੋਧਾ ਰਣ ਵਿੱਚ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਕੇ ਰੋਕਣ ਲੱਗਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how battlefield excellence—especially the use of divinely empowered weapons—can create an overwhelming imbalance, testing the ethical ideal of restraint. It implicitly contrasts Yudhiṣṭhira’s dharmic identity with the harsh realities of war where power and technique often dominate the moment.
Sañjaya describes a warrior skilled in great astras surrounding Yudhiṣṭhira and filling the sky with mantra-charged arrows, effectively blocking and pressuring him in combat.