Shloka 33
कर्णपरर्वणि त्रयोचत्वारिंशदध्यायः (Karṇa-parva Adhyāya 43) — Kṛṣṇa’s Battlefield Assessment and the Reversal Around Bhīma
आरट्टा नाम ते देशा नष्टधर्मा न तान् व्रजेत् । “जहाँ शतद्रु (सतलज)
ārāṭṭā nāma te deśā naṣṭa-dharmā na tān vrajet | vrātyānāṁ dāsamīyānāṁ vāhīkānām ayajvanām |
ਕਰਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹ ਦੇਸ਼ ‘ਆਰਾਟਟ’ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉੱਥੇ ਦੇ ਵਾਹੀਕ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯ, ਦਾਸ-ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਯਜ्ञ-ਰਹਿਤ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as a communal standard maintained through Vedic rites and ethical conduct; it warns against association with places portrayed as having abandoned that order, emphasizing the epic’s concern with ritual-ethical legitimacy and social norms.
In Karṇa’s speech during the Karṇa Parva, he denounces certain northwestern regions/peoples (Ārāṭṭa, Vāhīka) as ‘fallen from dharma’ and ‘non-sacrificers,’ using cultural-religious critique as part of his broader rhetoric in the war context.