Shloka 21
ततो द्रौणेर्धनुश्छित्त्वा हत्वा चाश्वरथान् शरै: | कृपस्यापि तदत्युग्रं धनुश्चिच्छेद पाण्डव:,तब पाण्डुकुमार अर्जुनने अश्वत्थामाका धनुष काटकर उसके रथ और घोड़ोंको नष्ट करके अपने बाणोंद्वारा कृपाचार्यके अत्यन्त भयंकर धनुषको भी खण्डित कर दिया
tato drauṇer dhanuś chittvā hatvā cāśvarathān śaraiḥ | kṛpasyāpi tad atyugraṃ dhanuś ciccheda pāṇḍavaḥ ||
ਤਦ ਪਾਂਡਵ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ-ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ; ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਚਾਰਯ ਦਾ ਉਹ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, effective action can be guided by discipline and restraint: by disabling weapons and mobility (bows, chariots, horses), a warrior can reduce harm and control the battle’s escalation while still fulfilling kṣatriya-duty.
Arjuna first cuts Aśvatthāman’s bow, then destroys his chariot and horses with arrows, and subsequently breaks Kṛpa’s very formidable bow as well—rapidly disarming key opponents on the battlefield.