Shloka 13
अध्याय २९: कर्णस्य शल्यं प्रति शापस्मरणं च युद्धनिश्चयः | Chapter 29: Karṇa recalls curses to Śalya and declares resolve for battle
अथ पुरुषवरौ कृताद्विकौ भवमभिपूज्य यथाविधि प्रभुम् । अरिवधकृतनिश्चयी द्रुतं तव बलमर्जुनकेशवौ सृतौ,तदनन्तर अपराह्नकालके कृत्य समाप्त करके विधिपूर्वक भगवान् शंकरकी पूजा करनेके पश्चात् नरश्रेष्ठ अर्जुन और श्रीकृष्ण शत्रुओंके वधका निश्चय करके तुरंत आपकी सेनापर चढ़ आये
atha puruṣa-varau kṛtādvikau bhavam abhipūjya yathā-vidhi prabhum | ari-vadha-kṛta-niścayī drutaṁ tava balam arjuna-keśavau sṛtau ||
ਤਦਨੰਤਰ ਅਪਰਾਹਨ ਵੇਲੇ ਕਰਤੱਬ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਵਾਨ ਭਵ (ਸ਼ੰਕਰ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਸ਼ਤਰੂ-ਵਧ ਦਾ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰਕੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਤੁਰੰਤ ਤੁਹਾਡੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਆਏ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents a dharmic pattern: action in war is preceded by disciplined observance and reverent worship, suggesting that even violent duty should be undertaken with ritual propriety, inner restraint, and conscious resolve rather than impulse.
After completing the afternoon observances and worshipping Śiva (Bhava) according to rule, Arjuna and Kṛṣṇa (Keśava) decide upon enemy-slaying and swiftly advance to attack Dhṛtarāṣṭra’s army.