Shloka 5
त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
शाकुनिं तु तत: षष्टया विव्याध भरतर्षभ । सारथिं त्रिभिरानर्छत्तं च भूयो व्यविध्यत,भरतश्रेष्ठ) उसने शकुनिपुत्र उलूकको साठ बाणोंसे बेध दिया और तीन बाणोंसे उसके सारथिको पीड़ित किया। तत्पश्चात् उसे और भी घायल कर दिया
śākunīṁ tu tataḥ ṣaṣṭyā vivyādha bharatarṣabha | sārathiṁ tribhir ānarchat taṁ ca bhūyo vyavidhyat ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਭਰਤ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਸੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਲੂਕ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya warfare: martial prowess is applied decisively, yet the ethical tension remains—victory is pursued through escalating harm, reminding readers that even ‘duty-bound’ violence carries grave moral and human consequences.
Sañjaya reports a combat episode in which a warrior (implied by context) showers Śakuni’s son Ulūka with sixty arrows, then strikes Ulūka’s charioteer with three arrows, and continues to wound Ulūka further, intensifying the attack.