Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
तैर्विमुक्तै: शरशतैश्छादितं गगनं तदा । शलभानां यथा व्रातैस्तद्वदासीद् विशाम्पते,प्रजानाथ! उस समय धनुषसे छूटे हुए सौ-सौ बाणोंद्वारा आच्छादित हुआ आकाश पतंगोंके समूहसे भरा हुआ-सा प्रतीत होता था
sañjaya uvāca |
tair vimuktaiḥ śaraśatais chāditaṃ gaganaṃ tadā |
śalabhānāṃ yathā vrātais tadvad āsīd viśāṃpate prajānātha ||
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਹੇ ਪ੍ਰਜਾ-ਨਾਥ, ਉਹ ਟਿੱਡੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ।
संजय उवाच