Shloka 6
Karṇa-parva Adhyāya 20 — Yudhiṣṭhira–Duryodhana Encounter and Escalation of Arms
सर्वमाख्यातवान् वीरो वासुदेव: किरीटिने,वीर वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णने किरीटधारी अर्जुनको ये सारी बातें बतायीं। यह सुनकर तथा अपने भाईके ऊपर आये हुए इस घोर एवं महान् भयको देखकर पाण्डुकुमार अर्जुनने कहा--'हृषीकेश! आप शीघ्र ही इन घोड़ोंको बढ़ाइये'
sarvam ākhyātavān vīro vāsudevaḥ kirīṭine | śrutvā ca tad bhayān ghoraṃ mahad bhrātari vartamānam | pāṇḍukumāro 'rjuno 'bravīd—hṛṣīkeśa! śīghram etān aśvān vardhaya ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਵੀਰ ਵਾਸੁਦੇਵ (ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਨੇ ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਂਖ਼ਤਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਪਾਂਡੁਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਬੋਲਿਆ—“ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼! ਤੁਰੰਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-duty expressed as swift, decisive action in response to imminent danger to one’s kin, and the coordinated reliance between warrior and charioteer—Arjuna’s resolve paired with Kṛṣṇa’s guidance and execution.
After Kṛṣṇa (Vāsudeva) has explained the situation to Arjuna, Arjuna perceives a grave threat to his brother on the battlefield and urgently instructs Kṛṣṇa, addressed as Hṛṣīkeśa, to drive the chariot faster by urging the horses onward.