Shloka 72
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
गिरे: शिखरज: श्रीमान् सुशाख: सुप्रतिछ्तित:
gireḥ śikharajaḥ śrīmān suśākhaḥ supratiṣṭhitaḥ
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਸੀ—ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Through a nature-simile (a well-rooted, many-branched tree on a mountain summit), the verse highlights firmness, established strength, and dignified presence—qualities expected of a leading warrior or commander who remains steady amid crisis.
Sañjaya is describing a prominent figure on the battlefield using elevated poetic imagery, emphasizing that the person stands secure and impressive—like a majestic, firmly rooted tree rising from a mountain peak.