Shloka 7
द्रोणपर्व — अध्याय ८७: सात्यकेरनुयात्रा
Sātyaki’s resolve and departure to reach Arjuna
स्तुवतां नाद्य श्रूयन्ते पुत्राणां शिबिरे मम । सूतमागधसंघानां नर्तकानां च सर्वश:,मेरे पुत्रोंके शिविरमें अब स्तुति करनेवाले सूतों, मागधों एवं नर्तकोंके शब्द सर्वथा नहीं सुनायी पड़ते हैं
stuvatāṁ nādya śrūyante putrāṇāṁ śibire mama | sūtamāgadhasaṅghānāṁ nartakānāṁ ca sarvaśaḥ ||
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਕਿਤੇ ਵੀ ਉਹ ਧੁਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ—ਨਾ ਸਿਫ਼ਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਤਾਂ ਤੇ ਮਾਗਧਾਂ ਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਨਰਤਕਾਂ ਦੀ।
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Worldly power and celebration are fragile: when adharma-driven war turns against one, the outward signs of prosperity—praise, music, and festivity—vanish, revealing the instability of fortune and the moral cost of conflict.
Dhṛtarāṣṭra notes an ominous change: in his sons’ camp the usual voices of bards (sūtas, māgadhas) and dancers are absent. The silence signals fear, loss of confidence, and the grim turn of events in the battle.