Shloka 22
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
ततः: कृष्णवच: श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनंजय: । भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम्,भगवान् श्रीकृष्णका यह वचन सुनकर अर्जुन जलका आचमन करके धरतीपर एकाग्र होकर बैठ गये और मनसे महादेवजीका चिन्तन करने लगे
tataḥ kṛṣṇavacaḥ śrutvā saṁspṛśyāmbho dhanañjayaḥ | bhūmāv āsīna ekāgro jagāma manasā bhavam ||
ਤਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਨੇ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ ਆਚਮਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਭਵ—ਮਹਾਦੇਵ (ਸ਼ਿਵ) ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Before undertaking a decisive act—especially in a morally charged setting like war—one should steady oneself through inner purification and single-pointed focus, and seek higher guidance through devotion rather than acting from agitation.
After hearing Krishna’s instruction, Arjuna performs a brief ritual purification (touching water for ācamana), sits on the ground in concentration, and mentally contemplates Bhava (Shiva), indicating he is preparing for prayer or divine assistance.