भीष्मपातने कर्णविलापः | Karṇa’s Lament upon Seeing Bhīṣma Fallen
तेन तेन प्रदहतो भूरिगुल्मतृणद्रुमान् “वायु और अग्निदेव--ये दोनों एक साथ वनमें जिस-जिस मार्गसे फैलते हैं, उसी- उसीके द्वारा बहुत-से तृण, वृक्ष और लताओंको भस्म करते जाते हैं ।। यादृशो<ग्नि: समुद्धूस्तादुक् पार्थो न संशय:
sañjaya uvāca | tena tena pradahato bhūri-gulma-tṛṇa-drumān | vāyur agniś ca tau dvāv ekatra vanam āśritau | yathā yathā pathā yātau tathā tathā pradahataḥ || yādṛśo 'gniḥ samuddhūtas tādṛk pārtho na saṃśayaḥ ||
ਉਹ ਜਿਧਰ-ਜਿਧਰ ਫੈਲਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ-ਓਸੇ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਦਰੱਖ਼ਤ ਸਾੜਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭੜਕੀ ਅੱਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
संजय उवाच
The verse highlights the unstoppable momentum of a warrior’s force once fully aroused—like fire strengthened by wind—suggesting that in war, power amplified by favorable conditions becomes difficult to restrain and brings widespread consequences.
Sanjaya reports to Dhritarashtra using a vivid simile: as wind and fire together burn a forest along every path they spread, so Arjuna (Partha), once ‘fanned’ into action, is consuming enemy forces in his advance.