Shloka 166
भीष्मपातने कर्णविलापः | Karṇa’s Lament upon Seeing Bhīṣma Fallen
धार्तराष्ट्रान् प्रथक्ष्यन्ति तथा बाणा: किरीटिन: । “वीर! जैसे बड़ी-बड़ी लपटोंसे युक्त प्रज्वलित हुई आग वृक्षोंको जलाकर भस्म कर देती है, उसी प्रकार अर्जुनके बाण धुृतराष्ट्रके पुत्रों तथा उनके सैनिकोंको जला डालेंगे
sañjaya uvāca |
dhārtarāṣṭrān pradhakṣyanti tathā bāṇāḥ kirīṭinaḥ |
vīra! yathā mahā-mahā-lapṭaiḥ yuktaḥ prajvalito 'gnir vṛkṣān dagdhvā bhasma karoti, tathā arjunasya bāṇā dhṛtarāṣṭrasya putrān teṣāṃ ca sainikān pradahisyanti |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ— ਹੇ ਵੀਰ! ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਦਰੱਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਾਣ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses the fire-and-trees simile to convey the unstoppable force of a righteous warrior’s action in a dharma-yuddha: when conflict becomes unavoidable, adharma-aligned power is depicted as perishing before disciplined valor and divine-backed skill.
Sanjaya, describing the battlefield to Dhritarashtra, foretells that Arjuna (called Kirīṭin) will devastate the Kaurava forces; his arrows are compared to a blazing fire that burns trees to ash.