Shloka 13
द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
कि नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येति चिन्तयन् । इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम्,वे सोचने लगे--आज मेरे लिये कौन-सा कार्य श्रेयस्कर होगा। यहाँसे संशप्तकोंकी ओर लौट चलूँ अथवा युधिष्छिरके पास जाऊँ
ki nu śreyaskaraṃ karma bhaved adya iti cintayan | iha vā vinivarteyaṃ gaccheyaṃ vā yudhiṣṭhiram |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, ‘ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸਕਰ ਹੈ?’ ਮੈਂ ਇੱਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਸੰਸ਼ਪਤਕਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂ ਜਾਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂ—ਇਸ ਦੋਧੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈ ਗਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic discernment under pressure: one should pause to consider which available action is truly śreyas—ethically preferable and beneficial—rather than acting impulsively in the turmoil of war.
Sañjaya reports an inner deliberation at a critical moment: he is uncertain whether to return toward the Saṃsaptaka fighters or to go to Yudhiṣṭhira, weighing which course of action is best in the unfolding battle situation.