Shloka 33
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
यमाहुरध्यर्धगुणं कृष्णात् पार्थाच्च संयुगे । अभिमन्युं पिशज्ास्तं कुमारमवहन् रणे,जिसे युद्धमें श्रीकृष्ण और अर्जुनसे ड्योढ़ा बताया गया है, उस सुभद्राकुमार अभिमन्युको रणक्षेत्रमें कपिलवर्णवाले घोड़े ले गये
sañjaya uvāca | yam āhur adhyardhaguṇaṁ kṛṣṇāt pārthāc ca saṁyuge | abhimanyuṁ piśaṅgāśvaṁ taṁ kumāram avahan raṇe ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਿਸ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਾਰਥ (ਅਰਜੁਨ) ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਡੇਢ ਗੁਣਾ ਉੱਤਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahabharata’s recurring ethical tension: exceptional personal excellence and youthful valor do not guarantee safety in war. Even the most gifted warrior is subject to the larger forces of dharma, strategy, and destiny; admiration for prowess is tempered by the sobering cost of conflict.
Sanjaya describes Abhimanyu being carried in battle by a chariot drawn by tawny-colored horses, while emphasizing his extraordinary reputation—said to be ‘a measure and a half’ superior even to Krishna and Arjuna in combat.