Shloka 2
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
संजय उवाच ऋक्षवर्णहयैर्दष्टवा व्यायच्छन्तं वृकोदरम् । रजताश्चवस्तत: शूर: शैनेय: संन्यवर्तत,संजय कहते हैं--राजन्! रीछके समान रंगवाले घोड़ोंसे जुते हुए रथपर बैठकर भीमसेनको आते देख चाँदीके समान श्वेत घोड़ोंवाले शूरवीर सात्यकि भी लौट पड़े
sañjaya uvāca
ṛkṣavarṇahayair dṛṣṭvā vyāyacchantaṃ vṛkodaram | rajatāśvās tataḥ śūraḥ śaineyaḥ saṃnyavartata ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਰਿੱਛ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁਤੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੇ ਭੀਮਸੇਨ (ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ) ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸ਼ੈਨੇਯ (ਸਾਤ੍ਯਕੀ) ਵੀ ਮੁੜ ਪਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
In a battlefield setting, valor is not blind; a warrior’s duty includes situational judgment. The verse highlights how the appearance of a powerful force (Bhīma’s advance) can rightly prompt a change of course, suggesting that dharma in war involves prudent responsiveness, not mere stubborn persistence.
Sañjaya reports to the king that Bhīma is seen advancing on a chariot drawn by bear-colored horses. In response, the heroic Sātyaki (Śaineya), whose chariot is drawn by silver-white horses, turns back—indicating a tactical movement or regrouping triggered by Bhīma’s approach.