राजेन्द्र! चिन्ता और शोकमें मग्न होकर कुछ देरतक विचार करनेके पश्चात् अश्वत्थामा गरम-गरम दीर्घ उच्छवास लेने लगा और मन-ही-मन उदास हो गया ।। ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात् प्रस्कन्द्य वेगित: । धिग् धिक् सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद् रणात्
ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ! ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਸੋਚਣ ਮਗਰੋਂ ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਤਪਦੇ ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਭਰਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣਪੁੱਤਰ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੋਂ ਕੂਦ ਪਿਆ ਅਤੇ “ਧਿਕ ਧਿਕ! ਇਹ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਹੈ!” ਆਖ ਕੇ ਰਣਭੂਮੀ ਤੋਂ ਦੌੜ ਪਿਆ।
संजय उवाच