Shloka 31
Droṇa-parva Adhyāya 2: Karṇa’s lament, vow, and battle preparation after Bhīṣma’s fall
यस्मिन् राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिर: समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च । वासुदेव: सात्यकि: सूंजयाश्च मनन््ये बल॑ तदजय्यं महीपै:
yasmin rājā satyadhṛtir yudhiṣṭhiraḥ samāsthito bhīmasenārjunau ca | vāsudevaḥ sātyakiḥ sañjayāś ca manye balaṁ tad ajayyaṁ mahīpaiḥ ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਜਿਸ ਬਲ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ‘ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਵਾਸੁਦੇਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ), ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਸੰਜਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹਨ—ਉਸ ਬਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse asserts that an army grounded in truth (satya) and steadfast resolve, led by a dharmic king and supported by exceptional warriors and divine counsel, possesses a moral and strategic strength that mere worldly kingship cannot easily defeat.
Sañjaya, reporting the battlefield situation, identifies the Pāṇḍava side—where Yudhiṣṭhira stands firm with Bhīma, Arjuna, Kṛṣṇa, Sātyaki, and allied fighters—and declares that force to be effectively unconquerable by other rulers.