Shloka 14
स्वधर्म नेच्छसे ज्ञातुं मिथ्यावचनमेव ते । भयार्दितानामस्माकं वाचा मर्माणि कृन्तसि
svadharma necchase jñātuṁ mithyāvacanam eva te | bhayārditānām asmākaṁ vācā marmāṇi kṛntasi ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਵਧਰਮ ਜਾਣਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਝੂਠ ਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਮਰਮ-ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈਂ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse condemns abandoning svadharma and choosing untruthful speech; it highlights that words can become ethically harmful weapons, especially against those already weakened by fear.
Sañjaya rebukes an interlocutor for refusing to discern proper duty and for speaking falsely; he describes such speech as wounding the vulnerable ‘vital points’ of their side, already distressed by fear amid the war’s crisis.