Shloka 186
दीपयन्ती उभे सेने शंसन्तीव महद् भयम् | सूर्यमण्डलसे बड़ी भारी उल्का निकलकर दोनों सेनाओंको प्रकाशित करती और महान् भयकी सूचना-सी देती हुई पृथ्वीपर गिर पड़ी
dīpayantī ubhe sene śaṃsantīva mahad bhayam | sūryamaṇḍalasaṃnibhā bhārī ulkā nikalya ubhayasenāṃ prakāśayantī mahadbhayasyābhisūcanāmiva dadatī pṛthivyāṃ nipapāta |
ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਕੇ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂ ਭੈ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇਂਦੀ ਹੋਵੇ, ਸੂਰਜ-ਮੰਡਲ ਵਰਗੀ ਇਕ ਭਾਰੀ ਉਲਕਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗੀ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a cosmic omen to underscore moral consequence: when violence and adharma intensify, nature itself is portrayed as warning of impending catastrophe, reminding listeners that actions in war carry unavoidable ethical and karmic weight.
Sañjaya reports a portent on the battlefield: a huge, sun-like meteor appears, lights up both the Kaurava and Pāṇḍava armies, and then falls to the earth, suggesting imminent danger and escalating dread.