Shloka 30
भगवान् श्रीकृष्ण अर्जुनको सदा राधानन्दन कर्णसे बचाये रखते थे। उन्होंने रणभूमिमें अर्जुनको सूतपुत्र कर्णके सम्मुख खड़ा करनेकी कभी इच्छा नहीं की ।। अन््यांश्वास्मै रथोदारानुपास्थापयदच्युत: । अमाोधघां तां कथं शक्ति मोघां कुर्यामिति प्रभो,प्रभो! अपनी महिमासे कभी च्युत न होनेवाले भगवान् श्रीकृष्ण अन्यान्य महारथियोंको कर्णके पास इसलिये भेजा करते थे कि किसी प्रकार उस अमोघ शक्तिको व्यर्थ कर दूँ
sañjaya uvāca | bhagavān śrīkṛṣṇo 'rjunaṃ sadā rādhānandana-karṇāt paritrātum aicchat | sa kadācana raṇabhūmau arjunaṃ sūtaputra-karṇasya sammukhe sthāpayituṃ necchati sma || anyān anyān asmai rathodārān upāsthāpayad acyutaḥ | amoghāṃ tāṃ kathaṃ śaktiṃ moghāṃ kuryām iti prabho ||
ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਦਾ ਰਾਧਾ-ਨੰਦਨ ਕਰਣ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਰਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਅਚ੍ਯੁਤ ਹੋਰ ਹੋਰ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਣ ਵੱਲ ਭੇਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦਾ—“ਉਸ ਅਮੋਘ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਅਰਥ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂ?”
संजय उवाच