Shloka 66
एवमुक्तो ययौ पार्थान् पुत्रेण तव सौबल: । महत्या सेनया सार्ध सह पुत्रैश्न ते विभो,प्रभो! आपके पुत्र दुर्योधनके ऐसा कहनेपर शकुनि विशाल सेना और आपके अन्य पुत्रोंके साथ कुन्तीकुमारोंका सामना करनेके लिये गया
sañjaya uvāca |
evam ukto yayau pārthān putreṇa tava saubalaḥ |
mahatyā senayā sārdha saha putraiś ca te vibho ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਉਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਸੌਬਲ ਸ਼ਕੁਨੀ ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how leadership directives and strategic counsel in wartime rapidly become collective action, binding relatives and allies into the consequences of a chosen course—an ethical reminder that decisions at the top mobilize many and deepen the moral weight of war.
After being addressed by Dhṛtarāṣṭra’s son (Duryodhana), Śakuni (Saubala) marches out with a large force, accompanied by the Kaurava princes, to face the Pāṇḍavas on the battlefield.