Shloka 95
द्रोणकर्णयोः निशि संप्रहारः — Night Engagement with Droṇa and Karṇa
ततः किरीटी महता महायशा: शरासनेनास्थ शराननीकजित् । हयप्रवेकोत्तमनागधूर्गतान् कुरुप्रवीरानिषुभिव्यपातयत्,तत्पश्चात् शत्रुसेनाकों जीतनेवाले महायशस्वी किरीटधारी अर्जुनने विशाल धनुषके द्वारा बाणोंका प्रहार करके उत्तम घोड़ों और श्रेष्ठ हाथियोंकी पीठपर बैठे हुए प्रमुख कौरव- वीरोंको मार गिराया
tataḥ kirīṭī mahatā mahāyaśāḥ śarāsanenāstha śarānanīkajit | hayapravokottamanāgadhūrgatān kurupravīrāniṣubhir vyapātayat ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੌਰਵ ਬੀਰਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its starkest form: in war, a warrior must act decisively according to duty and strategy. It also reminds the listener that fame and martial excellence operate within a tragic moral landscape where even ‘foremost heroes’ can be brought down.
Sañjaya describes Arjuna taking up his great bow and unleashing a powerful arrow-shower that fells leading Kuru champions who are mounted on fine horses and seated on the best elephants, indicating a turning point of dominance in that engagement.