Droṇa’s Rebuke to Duryodhana after Jayadratha’s Fall (द्रोणेन दुर्योधनं प्रति प्रत्युक्तिः)
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या द्रौपदेयांस्त्रिभिस्त्रिभि: । तत्पश्चात् उसने राजा विराट और ट्रपदको छः:-छः बाणोंसे बींध डाला, फिर शिखण्डीको सौ, धृष्टद्यम्मनको बीस और द्रौपदीपुत्रोंकी तीन-तीन बाणोंसे घायल किया
dhṛṣṭadyumnaṃ ca viṃśatyā draupadeyāṃs tribhis tribhiḥ | tatpaścāt sa rājānaṃ virāṭaṃ drupadaṃ ca ṣaḍbhiḥ ṣaḍbhir bāṇair viddhvā śikhaṇḍinaṃ śatena dhṛṣṭadyumnaṃ viṃśatyā draupadeyāṃs ca tribhis tribhir abhyahanat ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਸ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਹਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਨੂੰ ਛੇ-ਛੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਧ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ-ਜਨਮੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹਤ ਕੀਤਾ।
संजय उवाच
The verse highlights the grim impartiality of war: status, kinship, and prior alliances do not shield anyone from harm. It invites reflection on kṣatriya-duty in battle versus the moral and human consequences of relentless violence.
Sañjaya reports a warrior’s rapid sequence of attacks: Dhṛṣṭadyumna is hit with twenty arrows; each Draupadī-born prince with three; then Virāṭa and Drupada with six each; Śikhaṇḍin with a hundred; and again Dhṛṣṭadyumna and the Draupadeyas are struck in the same measures.