Shloka 15
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
तदुत्सज्य धनुश्छिन्नं चेदिराजो महारथ: । शक्ति जग्राह विपुलां हेमदण्डामयस्मयीम्,महारथी चेदिराज धृष्टकेतुने उस कटे हुए धनुषको फेंककर एक लोहेकी बनी हुई स्वर्णदण्डविभूषित विशाल शक्ति हाथमें ले ली
tad utsajya dhanuś chinnaṃ cedirājo mahārathaḥ | śaktiṃ jagrāha vipulāṃ hemadaṇḍām ayasmayīm ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਚੇਦੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਣੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ (ਭਾਲਾ) ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve in the battlefield ethic: setbacks (a severed bow) do not justify withdrawal; one adapts and continues one’s duty as understood within war-dharma.
The king of Cedi, after his bow is cut, throws it away and immediately takes up a large iron spear with a golden shaft, preparing to continue fighting.