Shloka 17
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
हताश्चं तु रथं त्यक्त्वा दृष्टवा राज्ञोडस्य पौरुषम् विप्रदुद्राव वेगेन श्रुतायु: समरे तदा
sañjaya uvāca | hatāś ca tu rathaṃ tyaktvā dṛṣṭvā rājño yudhiṣṭhirasya pauruṣam | vipradudrāva vegena śrutāyuḥ samare tadā ||
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਪੌਰਖ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੂ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Valor and steadfast resolve—especially when aligned with righteous kingship—can demoralize an adversary; in war, ethical leadership and visible courage often decide outcomes beyond mere weapons.
After his chariot-horses are killed, the warrior Śrutāyu abandons his chariot; seeing King Yudhiṣṭhira’s prowess on the battlefield, he flees swiftly.