Shloka 18
Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
त्यक्त्वानुविन्दो5थ रथं विन्दस्य रथमास्थित: । भधनुर्गहीत्वा परमं भारसाधनमुत्तमम्
tyaktvānuvindo 'tha rathaṁ vindasya ratham āsthitaḥ | dhanur gṛhītvā paramaṁ bhārasādhanaṁ uttamam ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲੇ—ਤਦਨੰਤਰ ਅਨੁਵਿੰਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਂਦ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਤਾਣ ਸਹਾਰ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਉੱਤਮ ਦੂਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਹੋ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-duty: in the chaos of battle, a warrior must remain resolute and choose effective means (a suitable chariot and a strong bow) to continue the fight without wavering.
Sañjaya reports that Anuvinda leaves his own chariot, climbs onto Vinda’s chariot, takes up a superior heavy-draw bow, and prepares to engage firmly in combat.