Shloka 39
तेडपि तं परमेष्वासा: शरवर्षरपूरयन् । तडागं वारिधाराभिर्यथा प्रावृषि तोयदा:,जैसे बादल वर्षा-ऋतुमें जलकी धाराओंसे तालाबको भरते हैं, उसी प्रकार वे महाधनुर्धर नरेश भी बाणोंकी वृष्टिसे अर्जुनको भरपूर करने लगे
Te 'pi taṁ parameṣvāsāḥ śaravarṣair apūrayann | taḍāgaṁ vāridhārābhir yathā prāvṛṣi toyadāḥ ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—“ਉਹ ਰਾਜੇ ਵੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਰ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਰਸਾਉਣ ਲੱਗੇ—ਜਿਵੇਂ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਲਗਾਤਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤਲਾਬ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under overwhelming assault: in dharmic warfare, excellence is not only in striking but in enduring sustained pressure without losing composure or purpose.
Sañjaya describes multiple elite archers (kings) directing a dense barrage of arrows at Arjuna, likening the continuous missile-fire to monsoon clouds pouring water that fills a pond.