Shloka 25
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
वज़मृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनि:सृतै: । अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रंं रथसत्तमम्
vajamṛtyupratīkāśair vicitrāyudhaniḥsṛtaiḥ | amṛṣyamāṇās te sarve saubhadraṃ rathasattamam ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਵਜ੍ਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਅਤੇ ਮਾਨੋ ਮੌਤ ਹੀ ਦਿਸਦੇ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੌਭਦ੍ਰ (ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ) ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intolerance of excellence (amṛṣyamāṇāḥ) can lead to collective escalation in violence. In the Mahābhārata’s ethical lens, war tests character: resentment and envy can eclipse restraint, pushing warriors toward ever more lethal means.
Sañjaya describes a moment in battle where many fighters, unable to bear Saubhadra’s prowess, discharge a variety of deadly weapons at him—so fearsome they seem like death itself—marking an intense, concentrated assault on Abhimanyu.