Shloka 7
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
दुर्योधन त्रिभिबाणिर्बाह्वोरुससि चार्पयत् | स तत्र शुशुभे राजा शिखरैगिरिराडिव
sañjaya uvāca | duryodhanaṃ tribhir bāṇair bāhv-orasi cārpayat | sa tatra śuśubhe rājā śikharair girirāḍ iva |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਮਹਾਧਨੁਰਧਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ ਵੇਗ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਗਿਰਿਰਾਜ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਣ ਲੱਗਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse reflects the kṣatriya battlefield ethic where endurance and visible wounds can signify valor; it also subtly shows how anger and rivalry sustain the cycle of violence, turning suffering into spectacle rather than prompting restraint.
In the Bhīma–Duryodhana exchange, Bhīma shoots three arrows that hit Duryodhana’s two arms and chest; Duryodhana, marked by the three impacts, is compared to a majestic mountain with three peaks.