Shloka 28
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
तैश्नापि विद्धः शुशुभे रुधिरेण समुक्षित: । गिरि: प्रस्रवणैर्यद्वद् गैरिकादिविमिश्रितै:
taiś cāpi viddhaḥ śuśubhe rudhireṇa samukṣitaḥ | giriḥ prasravaṇair yadvat gairikādivimiśritaiḥ ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਭਾਰੀ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਚਮਕ ਉਠਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਗੇਰੂ ਆਦਿ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਰਲੇ ਚਸ਼ਮਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਪਹਾੜ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the paradox of martial glory: courage and endurance can appear ‘splendid’ even when drenched in blood. It invites reflection on kṣatriya-dharma and the ethical tension between valor and the suffering inherent in war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that his son, though badly wounded by opponents, still looked striking—his blood-soaked body compared to a mountain beautified by mineral-tinted streams.