Shloka 43
अध्याय ८० — मध्यंदिन-रणवृत्तान्तः
Yudhiṣṭhira–Śrutāyu encounter; Cekitāna–Gautama clash; Abhimanyu pressure; Arjuna’s redeployment
शरैरवर्षन् ट्रुपदस्य पुत्र यथाम्बुदा भूधरं वारिजालै: । निहत्य तांश्चापि शरै: सुतीक्षणै- न विव्यथे समरे चित्रयोधी
sañjaya uvāca | śarair avarṣan drupadasya putraṃ yathāmbudā bhūdharaṃ vārījālaiḥ | nihatya tāṃś cāpi śaraiḥ sutīkṣṇair na vivyathe samare citrayodhī ||
ਸੰਜਯ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਵਿਭਿੰਨ ਯੁੱਧ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਤਿ-ਤੀਖੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ideal of steadiness under assault: even when overwhelmed like a mountain under cloudburst, a kṣatriya is expected to maintain composure, respond with skill, and not succumb to fear or agitation while performing one’s battle-duty.
Opposing fighters unleash a heavy volley of arrows at Dhr̥ṣṭadyumna, compared to clouds pouring rain on a mountain. He counters with sharp arrows, grievously wounding them, and remains unshaken on the battlefield.