Shloka 29
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
समेत्य युधि संरब्धा विव्यधुर्निशितै: शरै: । तांश्व सर्वान् शरैस्तीक_््णर्जघान परमास्त्रवित्,साथ ही चित्रसेनके कवचको विदीर्ण करके उसकी छातीमें भी एक बाण मारा। तदनन्तर आपके वीर एवं महारथी राजकुमार युद्धमें एकत्र हो क्रोधमें भरकर अभिमन्युको तीखे बाणोंसे बेधने लगे; परंतु उत्तम अस्त्रोंके ज्ञाता अभिमन्युने अपने पैने बाणोंद्वारा उन सबको घायल कर दिया
saṃmetya yudhi saṃrabdhā vivyadhur niśitaiḥ śaraiḥ | tāṃś ca sarvān śarais tīkṣṇair jaghāna paramāstravit ||
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭੜਕੇ ਹੋਏ ਉਹ ਸਭ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਪਰਮ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਆਪਣੇ ਨੁਕੀਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਉਲਟ ਵਾਰ ਕਰਕੇ ਘਾਇਲ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦਾ ਕਵਚ ਚੀਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੀਰ ਮਹਾਰਥੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਉੱਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਪਰ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਤ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਹਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच