Shloka 15
Chapter 7: Dvīpa–Varṣa–Meru-varṇana
Description of the Dvīpa, Varṣas, and Mount Meru
कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफल: शुभ: । ट्रुमश्चन योजनोत्सेध: सिद्धचारणसेवित:
sañjaya uvāca | kālāmras tu mahārāja nityapuṣpaphalaḥ śubhaḥ | vṛkṣaś caika-yojanotsedhaḥ siddhacāraṇasevitaḥ ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਮਹਾਰਾਜ! ਉੱਥੇ ‘ਕਾਲਾਮ੍ਰ’ ਨਾਮ ਦਾ ਪਰਮ ਸ਼ੁਭ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਦਾ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰੁੱਖ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਾਰਣ ਜਨ ਨਿੱਤ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an idealized, merit-sustained realm symbolized by a perpetually flowering and fruiting tree, honored by perfected beings. It implicitly contrasts purity, auspiciousness, and spiritual attainment with the instability and suffering associated with worldly conflict.
Sanjaya is describing a wondrous kālāmra tree—ever bearing flowers and fruits, towering to one yojana—visited by Siddhas and Cāraṇas. The passage functions as a vivid descriptive detail within his report to the king.