Shloka 27
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तमुत्तमं सर्वधनुर्धराणा- मसक्तकर्मा कपिराजकेतु: । भीष्म महात्माभिववर्ष तूर्ण शरौघजालैविंमलैक्ष भल्लै:
tam uttamaṁ sarva-dhanurdharāṇām asakta-karmā kapirāja-ketuḥ | bhīṣmaṁ mahātmābhivavarṣa tūṛṇaṁ śaraugha-jālair vimalaiś ca bhallaiḥ ||
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਪ੍ਰਤਿਹਤ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਧਨੁਰਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕਪਿਧਵਜ ਮਹਾਮਨਾ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਭੱਲਾਂ ਅਤੇ ਘਣੇ ਤੀਰ-ਵਰਖੇ ਦੇ ਜਾਲ ਦੀ ਬਰਖਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਰਣ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ਲਪੁਤਰ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਪਤਿਮਾਨ ਅਤੇ ਮੱਤੇ ਗਜਰਾਜ ਵਾਂਗ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਵੇਖਿਆ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its harshest form: when a righteous cause is believed to be at stake, even revered elders like Bhīṣma must be opposed without hesitation, yet the action is framed as disciplined duty (asakta-karmā) rather than personal malice.
Sañjaya reports that Arjuna, marked by Hanumān on his banner and famed as the best of archers, rapidly unleashes a heavy, tightly packed shower of arrows—including sharp bhalla-shafts—upon Bhīṣma in the thick of the Kurukṣetra battle.