Shloka 1
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
संजय कहते हैं--भारत! जब रात बीती और प्रभात हुआ
sañjaya uvāca | drōṇibhūriśravāḥ śalyaś citrasenaś ca māriṣa | putraḥ sāyamanes caiva saubhadraṃ paryavārayan ||
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਮਹਾਰਾਜ! ਦ੍ਰੋਣਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਵਤਥਾਮਾ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾ, ਸ਼ਲ੍ਯ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਸਾਯਮਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—ਇਹ ਸਭ ਸुभਦ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਨੂੰ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਘੇਰ ਕੇ ਉਸਦੀ ਅੱਗੇ ਵਧਤ ਰੋਕ ਬੈਠੇ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how power can be marshalled collectively against a single opponent, raising questions of fairness and kṣatriya-ethics in war. It prepares the reader to reflect on where strategy ends and adharma begins when many restrain one, especially a younger warrior.
Sañjaya reports to the king that several prominent Kaurava-side warriors—Aśvatthāmā, Bhūriśravā, Śalya, Citrasena, and Sāyamana’s son—encircle Abhimanyu (Subhadrā’s son) and prevent him from moving forward, setting up the ensuing combat episode.